Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
wteyee.com
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΣΑΚΧΑΡΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 140 mg/dl (7,8 mmol/l): Έτσι κατάφερα επιτέλους να απαλλαγώ από τα «βαμβακερά πόδια» και τις απότομες διακυμάνσεις του σακχάρου, όταν έμαθα τυχαία κάτι που μου άλλαξε τελείως την καθημερινότητα. Ονομάζομαι Βίκτωρας. Είμαι 63 ετών. Μένω σε μια μικρή κωμόπολη κοντά στη Θεσσαλονίκη. Κάθε διαβητικός θα με καταλάβει απόλυτα. Τα τελευταία 23 χρόνια ένιωθα ότι απλά φυτοζωώ. Ξέρετε αυτή την απαίσια κατάσταση; Λες και όλα είναι εντάξει, ασχολείσαι με τις δουλειές σου και ξαφνικά σε πιάνει μια τέτοια αδυναμία. Τα πόδια γίνονται σαν βαμβάκι, η πλάτη λούζεται σε κρύο ιδρώτα. Αρχίζει ναυτία και το σώμα γεμίζει μολύβι. Στο στόμα ξηρασία, πίνεις νερό με το λίτρο και η δίψα δεν περνά. Ειλικρινά, ακολουθούσα πιστά τις οδηγίες που είχα. Δοκίμασα διάφορες αγωγές, βασανιζόμουν με άνοστες δίαιτες, τηρούσα τη μέθοδο του «υγιεινού πιάτου». Άρχισα ακόμα και πιο σύγχρονες θεραπείες, γιατί ο γιατρός είπε ότι είναι η καλύτερη επιλογή πριν την ινσουλίνη. Αλλά η αλήθεια είναι ότι έβλεπα το σάκχαρο πάλι να φτάνει ψηλά. Και για χρόνια, μια απορία με βασάνιζε: γιατί, ενώ τα κάνω όλα όπως πρέπει, το σώμα μου δεν ανταποκρίνεται όπως θα ήθελα; Πιθανότατα θα συνέχιζα έτσι, αν δεν ήταν μια τυχαία συζήτηση με τη γειτόνισσα, την Κα Ελένη... Είναι 68 ετών, μένει χρόνια στο σπίτι απέναντι. Τη θυμάμαι αλλιώς. Μέχρι πριν λίγο καιρό με το ζόρι έφτανε μέχρι την αυλόπορτα — λαχάνιαζε, τα πόδια της ήταν βαριά, το πρόσωπο κουρασμένο. Και τώρα τη βλέπω — περπατά ζωηρά, κρατά από τον φούρνο ένα μεγάλο κομμάτι γαλακτομπούρεκο. Έμεινα άφωνος. Της λέω: «Ελένη, τρελάθηκες; Εσύ τρως τέτοια πράγματα τώρα;» Κι εκείνη απλά γελά. «Βίκτωρα, εδώ και τέσσερις μήνες δεν έχω το άγχος του σακχάρου. Το πρωί ήμουν μια χαρά. Την ινσουλίνη την αφήσαμε στην άκρη με τον γιατρό μου από τον Μάρτιο.» Στέκομαι και δεν καταλαβαίνω. Και τότε μου εξήγησε κάτι που με έβαλε σε σκέψεις: «Το θέμα, Βίκτωρα, δεν είναι μόνο τι παίρνεις. Είναι αν στηρίζεις το σώμα σου εκεί που πραγματικά το χ
