Ang Bagong Kapitbahay
Si Rosa ay isang babaeng nakatira sa isang tahimik na baryo. Sanay siya sa tahimik at payak na pamumuhay. Isang araw, may bagong pamilyang lumipat sa tabi nila. Sila ay mga dayuhan at ibang-iba ang kanilang kaugalian. Nag-alala si Rosa. "Paano kung maingay sila?" sabi niya sa kanyang asawa. "Paano kung hindi tayo magkasundo?" Hindi siya lumapit sa kanilang mga bagong kapitbahay. Iniwasan niya sila sa unang linggo. Isang araw, may kumatok sa kanyang pinto. Ang kanyang bagong kapitbahay, isang babaeng nagngangalang Maria, ay nakatayo sa labas na may dalang isang plato ng pagkain. "Magandang araw," sabi ni Maria. "Gusto ko sanang makilala kayo. Ito ay mula sa aming kultura. Sana magustuhan ninyo." Nagulat si Rosa. Hindi niya inaasahan ito. Kinuha niya ang plato at nagpasalamat. "Salamat. Hindi ko inaasahan ito." "Naiintindihan ko," sabi ni Maria. "Bago kami rito, ngunit nais naming makibagay at makipagkaibigan." Kinabukasan, gumawa si Rosa ng pagkain at dinala ito sa bahay ni Maria. "Para sa inyo," sabi niya. "Bilang kapalit ng inyong kabutihan." Mula noon, nagsimula silang magkita at mag-usap. Natuklasan ni Rosa na si Maria ay mabait at magalang. Iba ang kanilang kultura, ngunit pareho ang kanilang puso. "Rosa, salamat sa pagtanggap sa amin," sabi ni Maria isang araw. "Akala ko mahihirapan kaming makibagay." "Ako ang dapat magpasalamat," sagot ni Rosa. "Natutunan ko na ang pagkakaiba ay hindi hadlang sa pagkakaibigan. Ito ay pagkakataon upang matuto at lumago."
