holdandwin.icu
Hello everyone. Ang pangalan ko ay Rowena Navarro. Thirty-six years old na ako at nakatira ako dito sa London. Single mom ako at may dalawa akong anak. Ang panganay kong anak na si Nathaniel ay 13 years old na, at ang bunso kong si Sophia Mae ay 7 years old. Sila ang buong mundo ko. Sila ang dahilan kung bakit patuloy akong lumalaban. Pero sa totoo lang, yung mga nakaraang taon ang pinakamahirap na pinagdaanan ko sa buong buhay ko. Nagtratrabaho ako bilang cleaner sa isang office building. Pare-pareho lang halos ang bawat araw ko. Gigising bago pa sumikat ang araw. Sasakay ng bus. Tapos mop, timba, basura, mga banyo, corridors, at mga desk ng mga empleyadong ni hindi man lang naiisip kung sino ang naglilinis pagkatapos nila. Konti lang ang kinikita ko, mahigit sampung pounds kada oras. Pagkatapos ng renta, bills, at pamasahe, halos wala nang natitira. Bawat buwan parang survival mode na lang. Matagal nang iniwan kami ng tatay ng mga anak ko. Noong una, nangako pa siyang tutulong. Tapos unti-unti siyang tumigil sa pagtawag. Hanggang sa tuluyan na siyang nawala. Simula noon, kaming tatlo na lang. Ako at ang mga anak ko. Isang taon na ang nakakalipas, nagkasakit si Sophia Mae. Matinding ubo at mataas na lagnat. Ilang linggo akong halos hindi natutulog. Sa umaga nagtatrabaho ako, sa gabi naman nakaupo ako sa tabi ng kama niya para siguraduhing maayos ang paghinga niya. Pagkatapos, kailangan pa niyang sumailalim sa iba't ibang tests. Mga gamot. At kung anu-anong dagdag na gastusin. Mabilis naubos ang pera ko. Napilitan akong umutang. Una, isang loan. Pagkatapos isa pa. At isa pang loan para mabayaran ang nauna. Pagkalipas ng isang taon, halos umabot na sa £9,000 ang utang ko. Halos walang tigil ang tawag ng mga creditors. Sa umaga. Sa tanghali. Sa gabi. Kabisado ko na nga ang mga numero nila. Hanggang sa dumating sa punto na hindi na ako sumasagot. Kasi hindi ko na alam kung ano pa ang sasabihin ko sa kanila. Matagal nang gusto ni Nathaniel ng b
