holdandwin.icu
Hi everyone. Ako si Rowena Navarro. 36 years old na ako at nakatira ako sa London. Isa akong single mom, at may dalawa akong anak. Ang panganay kong anak na lalaki ay si Nathaniel, 13 years old na siya, at ang bunso kong babae naman ay si Sophia May, 7 years old. Sila ang buong mundo ko. Sila ang dahilan kung bakit patuloy akong lumalaban. Pero honestly, yung nakaraang mga taon ang pinakamabibigat na pinagdaanan ko sa buong buhay ko. Nagtatrabaho ako bilang cleaner sa isang office complex. Pare-pareho lang halos ang araw ko. Gigising bago pa sumikat ang araw. Sakay ng bus. Mop. Timba. Basura. Mga CR. Mga hallway. Mga mesa ng mga empleyadong hindi man lang naiisip kung sino ang naglilinis pagkatapos nila. Mahigit sampung pounds lang ang sahod ko kada oras. Pagkatapos ng renta, bills, at pamasahe, halos wala nang natitira. Bawat buwan parang laban para lang makaraos. Matagal nang iniwan kami ng ama ng mga anak ko. Noong una, nangako siyang tutulong. Pagkatapos, tumigil siyang tumawag. Hanggang sa tuluyan na lang siyang nawala. Mula noon, kaming tatlo na lang. Ako at ang mga anak ko. Isang taon na ang nakalipas, nagkasakit si Sophia May. Grabe ang ubo niya at mataas ang lagnat. Halos ilang linggo akong hindi nakatulog nang maayos. Sa umaga nagtatrabaho ako, tapos sa gabi nakaupo ako sa tabi ng kama niya, tinitingnan kung maayos ba ang paghinga niya. Pagkatapos, kinailangan pa ng mga tests. Mga gamot. Dagdag na gastusin. At mabilis na naubos ang pera. Napilitan akong umutang. Una, isang loan. Tapos pangalawa. Tapos isa pa para mabayaran ang nauna. Pagkalipas ng isang taon, halos umabot na sa £9,000 ang utang ko. Palaging may tumatawag. Sa umaga. Sa tanghali. Sa gabi. Kabisa ko na halos lahat ng numero ng mga pinagkakautangan ko. Sa huli, tumigil na akong sumagot. Kasi hindi ko na alam kung ano pa ang sasabihin sa kanila. Matagal nang gustong magkaroon ni Nathaniel ng bagong phone. Lahat ng kaibigan niya may iPhone. Ang naibili ko lang sa kany
