hengem.icu
🌊 APAT NA TAON SA IBANG BANSA… AT ISANG GABI NA HINDI KO MAKAKALIMUTAN Minsan iniisip ng mga tao na ang pagtatrabaho sa ibang bansa ay parang bagong buhay at malaking pera. Pero ang totoo, marami sa amin ang umaalis hindi dahil gusto namin. Umaalis kami dahil sa bahay, parang wala na kaming ibang pagpipilian. Ang pangalan ko ay Mayumi Sampaguita, 32 taong gulang, mula sa Batangas, Philippines 🇵🇭. Apat na taon na akong nakatira at nagtatrabaho sa Netherlands, sa port ng Rotterdam. At kung tatanungin ninyo ako nang tapat — malaki talaga ang nabago sa akin ng mga taon na iyon. Sa Pilipinas, may normal lang akong trabaho sa isang maliit na logistics company. Ako ang nag-aasikaso ng mga dokumento at shipment. Ang sahod ko noon ay mga 20–22 libong piso kada buwan. Pagkatapos bayaran ang renta, pagkain, at tulong sa magulang, halos wala nang natitira. Ang nakababatang kapatid kong babae ay nag-aaral pa sa kolehiyo, at tumutulong ako sa pagbayad ng tuition niya. Bawat buwan halos pare-pareho lang ang takbo: trabaho, bayarin, at paghihintay sa susunod na sahod. Minsan naiisip ko, kung walang magbabago, baka ganito na lang ang buong buhay ko. Kaya nagpasya akong magtrabaho sa Europe. Nakahanap ako ng kontrata sa pamamagitan ng isang agency at halos agad akong pumayag, kahit takot ako. Hindi pa ako noon nakakalayo nang ganoon sa bahay. Bagong bansa, ibang wika, malamig na panahon. Pero sinabi ko sa sarili ko: “Magtiis lang ako ng ilang taon, matutulungan ko ang pamilya ko, tapos babalik din ako.” Ngayon nagtatrabaho ako sa container terminal sa port ng Rotterdam. Napakalaki ng port na iyon — araw-araw may dumarating na malalaking container ships mula sa iba’t ibang panig ng mundo. Sa paligid puro crane, truck, container, at ingay ng mga makina. Minsan ang shift ko nagsisimula nang maaga, mga 6:30 ng umaga, at minsan naman night shift. May mga araw na ang hangin mula sa North Sea ay sobrang lakas kaya kailangan talagang hawakan nang maigi ang helmet. Hindi ito ang pinaka
