Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
"მხოლოდ 58 ლარი დამრჩა. გადაუხდელი ანგარიშები. და ტელეფონზე პასუხის გაცემაც კი შევწყვიტე." თუ ოდესმე გიყურებიათ თქვენი საბანკო ანგარიშისთვის და იგრძნო ეს კვანძი მუცელში... მაშინ ზუსტად იცით, რაზეც ვსაუბრობ. მე მქვია გიორგი ბერიძე. 34 წლის ვარ. ვცხოვრობ თბილისში. ჩემი სამუშაო? ჩვეულებრივი. არაფერი განსაკუთრებული. სამსახურში მიდიხარ. შენს გრაფიკს ასრულებ. უბრალოდ ცდილობ გადარჩე. მაგრამ ბოლო დროს... ეს უკვე საკმარისი არ არის. ქირა მუდმივად იზრდება. პროდუქტები წარმოუდგენლად ძვირია. და ელექტროენერგიის გადასახადის გადახდაც კი აწუხებს. არაფერი ნელდება. ასე რომ, ყველაფერზე ეკონომიას იწყებ. აღარ არის ჭამა სახლის გარეთ. ჩუმი ცეცხლი. ორჯერ ფიქრობ, სანამ რამდენიმე ლარსაც კი დახარჯავ. და მაშინაც კი... ისევ იქ ხარ. ისევ ჩამორჩები. მე ამ წერტილამდე მივედი. გეგმის გარეშე. დანაზოგის გარეშე. უბრალოდ მუდმივი წნევა მკერდზე. იცი ეს გრძნობა? თითქოს ყველაფერს სწორად აკეთებ... მაგრამ რატომღაც მაინც უკან მიიწევ. იმ ღამეს არც კი ვეძებდი არაფერს. უბრალოდ ტელეფონის ლენტას ვათვალიერებდი. უბრალოდ ცოტა გადატვირთვა მ