Ang Aso sa Tabi ng Daan
Si Mila ay isang batang babae na mahilig sa mga hayop. Ngunit wala siyang alagang aso dahil mahirap ang kanilang pamilya. Isang araw, habang pauwi siya mula sa paaralan, may nakita siyang isang maliit na aso sa tabi ng daan. Ito ay payat, marumi, at tila nanginginig sa gutom. "Kawawa ka naman," bulong ni Mila. Lumapit siya sa aso. Sa una, natakot ito. Ngunit dahan-dahan, pinakalma niya ito. "Huwag kang matakot," sabi niya. Kinuha niya ang kanyang baon at ibinigay ito sa aso. Mabilis itong kumain. Umuwi si Mila, ngunit hindi niya makalimutan ang aso. Kinabukasan, bumalik siya. Nandoon pa rin ito. At sa mga sumunod na araw, bumalik siya araw-araw upang dalhan ito ng pagkain. "Mila, bakit ka nauubusan ng baon?" tanong ng kanyang ina. "Nanay, may nakita po akong aso sa tabi ng daan," sagot ni Mila. "Pinapakain ko po siya." "Mila, wala tayong pera para mag-alaga ng aso," sabi ng kanyang ina. "Alam ko po, Nanay," sagot ni Mila. "Hindi ko naman siya dinadala rito. Pinapakain ko lang po siya." Naaawa ang kanyang ina. "Sige," sabi nito. "Ngunit mag-ingat ka." Isang araw, umulan nang malakas. Naalala ni Mila ang aso. Tumakbo siya sa tabi ng daan upang hanapin ito. Basang-basa ito at nanginginig sa lamig. "Kawawa ka naman," sabi ni Mila. Hindi na niya napigilan ang kanyang sarili. Binuhat niya ang aso at dinala sa kanilang bahay. "Nanay, basa po siya at giniginaw," sabi niya. "Pwede po bang dito muna siya?" Tiningnan ng kanyang ina ang aso. Nakita nito ang paghihirap nito. "Sige," sabi nito. "Ngunit kailangan nating maghanap ng mag-aalaga sa kanya." Pinatuyo ni Mila ang aso. Pinakain at pinainit ito. Habang nagkikilos siya, napansin niyang malambing ang aso at tila nagpapasalamat sa kanya. "Hindi na kita iiwan," bulong ni Mila. Hindi nagtagal, may kumakatok sa kanilang pinto. Isang matandang babae ang nakatayo sa labas. "Nakita ko kayo kanina," sabi nito. "Ako po ang dating may-ari ng asong iyan. Iniwan ko siya dahil wala na akong kakayahang mag-alaga. Ngunit nakita ko kung pa
