Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
grfrotunf.lat
Πριν από ένα μήνα έκλαιγα στο λεωφορείο μετά τη βάρδια. Σήμερα γράφω αυτό. Δεν ξέρω γιατί το γράφω. Μάλλον επειδή αν δεν το γράψω — θα σκάσω. Ή θα σπάσω. Ή και τα δύο. Δεν είμαι από αυτούς που παραπονιούνται. Ποτέ δεν ήμουν. Ο πατέρας μου δούλευε στο μεταλλουργείο στη Θεσσαλονίκη — στην ΑΒΕΒΕ, στη βιομηχανική ζώνη ανατολικά της πόλης — μέχρι το κλείσιμο τη δεκαετία του '90. Ποτέ δεν παραπονέθηκε. Ο παππούς μου δούλευε στα ορυχεία στη Δυτική Μακεδονία, πέρασε ό,τι μπορεί να περάσει άνθρωπος. Κι αυτός δεν παραπονέθηκε ποτέ. Στην οικογένειά μας απλά δεν το κάνουμε αυτό. Δουλεύεις. Κρατιέσαι. Τελεία. Αλλά χτες στο λεωφορείο για το σπίτι μετά τη βάρδια, έκλαψα. Απλά καθόμουν δίπλα στο παράθυρο με τη πορτοκαλί φόρμα μου, όλος λασπωμένος μετά από δώδεκα ώρες στον δρόμο — και έκλαψα. Σιγά. Γύρισα προς το τζάμι. Ελπίζοντας ότι κανείς δεν το πρόσεξε. Δεν ξέρω αν πρόσεξαν. Μου ήταν αδιάφορο. Αυτό με έφτασε εκεί. Ποιος είμαι Με λένε Δημήτρη Σταυρίδη. Είμαι 41 χρόνων. Από τη Θεσσαλονίκη. Εργάτης οδοποιίας. Δεκαοκτώ χρόνια. Κλεισίματα λακκούβων, διαγραμμίσεις, αλλαγή καπακιών — ό,τι προσπερνάς με το αμάξι και δεν προσέχεις. Βραδινές βάρδιες, καλοκαιρινές βάρδιες, βάρδιες σε αργίες. Δουλεύουμε όταν όλοι κοιμούνται. Μου άρεσε αυτή η δουλειά. Σοβαρά. Έξω, στην κίνηση, βλέπεις το αποτέλεσμα αμέσως. Σήμερα λακκούβα — αύριο λείος δρόμος. Απλό και τίμιο. Έμενα στα Σταυρούπολη — δυτική λαϊκή συνοικία της Θεσσαλονίκης, όχι στη μόδα, αλλά δική μας. Έδινα 520 ευρώ ενοίκιο για ένα δυάρι. Η κόρη μου η Ελένη — 9 χρονών, μένει με τη μαμά της στη Νεάπολη. Τη βλέπω κάθε Σαββατοκύριακο. Διατροφή πληρώνω, δεν χάνω. Αμάξι δεν είχα. Πήγαινα με λεωφορείο ή με τα πόδια. Αυτό είναι σημαντικό — θα καταλάβετε. Μαγείρευα μόνος μου. Καμία παραγγελία, κανένα εστιατόριο. Lidl στη Λαγκαδά, ό,τι είναι φτηνότερο. Ρεπό δεν είχα ιδιαίτερα — οι βάρδιες ακανόνιστες, μερικές φορές τέσσερις μέσα δύο έξω, μερικές φορές έξι μέσα έξω. Έζησα όπως έζησα. Δεν έκανα πολυτέλειες. Αλλά τα έβγαζα. Τα νούμερα Στο
