Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
your-lucky-day.com
Στέκομαι στο ταμείο και περνάω τα προϊόντα των άλλων, που η ίδια δεν έχω την οικονομική δυνατότητα να αγοράσω. Εκείνο το βράδυ, στον λογαριασμό μου υπήρχαν μόλις 38 ευρώ. Ύστερα από λίγο, όλα άλλαξαν."** Με λένε Κατερίνα Παππά. Είμαι 28 ετών. Δουλεύω ως υπάλληλος ταμείου στο 𝖫𝗂𝖽𝗅 εδώ και τρία χρόνια. Φοράω κίτρινη στολή, μπλε ποδιά και κρατάω σκάνερ στο χέρι. Κάνω πέντε βάρδιες την εβδομάδα. Είμαι όρθια οκτώ ώρες καθημερινά. Ο μισθός μου είναι χαμηλός. Το ξέρετε κι εσείς. Μένω μόνη μου. Νοικιάζω ένα μικρό διαμέρισμα — δεν θα μπορούσα να αντέξω κάτι μεγαλύτερο. Μετά το ενοίκιο, τους λογαριασμούς και τα ψώνια, μένουν ελάχιστα χρήματα. Κάποιες φορές, τίποτα απολύτως. Η μητέρα μου με παίρνει τηλέφωνο πού και πού και με ρωτάει πώς είμαι. Της απαντώ ότι όλα πηγαίνουν καλά. Δεν με πιστεύει, αλλά δεν λέει τίποτα. Δεν θέλω να ανησυχεί. Έχω μια φίλη από τη δουλειά, την Άννα — κι εκείνη είναι ταμίας, κι εκείνη μετράει μέχρι το τέλος του μήνα. Πολλές φορές γελάμε με την ιδέα ότι είμαστε δύο κοπέλε