Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
dragonplaytr.icu
🤬😭 LANET OLSUN O UYGULAMA, BİZİ DİBİN DİBİNDEN ÇIKARAN ŞEY 😭🤬 Benim adım Tuna , 35 yaşındayım. Türkiye’denim, Konya’ya yakın küçük bir şehirden 🇹🇷 Ve dört yıldır Avrupa’da, Hollanda’da yaşıyorum 🇳🇱 eşim ve oğlumla birlikte. Dürüst olayım… bunlar hayatımın en zor yıllarıydı. Hollanda kötü bir ülke olduğu için değil. Hayır. Ama göç insanı yavaş yavaş kırıyor — gün gün, sessizce, fark ettirmeden, ta ki bir gün kendini yakalayana kadar: artık hiçbir şey hissetmiyorsun. Türkiye’den ayrıldık çünkü orada artık gelecek kalmamıştı. Fiyatlar durmadan artıyordu. Maaş aynıydı. Borçlar. Krediler. Gece gündüz çalışıyordum ama yine de para yetmiyordu. Eşime dedim ki: — “Burada kalırsak batacağız. Avrupa’da en azından bir şans var.” Neredeyse her şeyi sattık. Arabayı. Elektronikleri. Hatta eşimin altınlarını bile. Valizleri topladık ve gittik. Oğlumuz o zaman 4 yaşındaydı. Yol boyunca sorup durdu: — “Baba, eve ne zaman döneceğiz?” Gülümsedim ve dedim ki: — “Yakında oğlum…” ama içimde biliyordum — artık evimiz yoktu. Avrupa’daki ilk aylar idare ederdi. Bir depoda işe girdim. Lojistik. Paletler. El terminali. Soğuk. Eşim temizlik yaptı, sonra mutfakta çalıştı. Küçük bir ev tuttuk. Eski. Soğuk. Nemli. Duvar köşelerinde küf vardı, sanki bizden önce orada yaşıyormuş gibi. Sabah 5’te kalkıyordum. Hızlıca çay içiyordum. Bazen kahvaltı bile yoktu. Ve çıkıyordum. Gece geç saatte dönüyordum — ellerim mahvolmuş, sırtım ağrıyor, kafam bomboş. Günde 11–12 saat. Hayal yok. Plan yok. Sadece hayatta kalmak. Oğlumun benden önce uyuyuşunu izliyordum. Eşim her gün: — “Her şey düzelecek” diyordu ama gözlerinde korku vardı. Bazen şunu düşünüyordum: yaşamıyorum, sadece zamanı sürüklüyorum. Sonra her şey çöktü. Gece vardiyası. Ağır bir paleti çekerken bir anda sırtıma bıçak gibi bir ağrı saplandı. Sanki içimde bir şey koptu. Dayandım. “Geçer” dedim. Geçmedi. Birkaç gün sonra ne doğru dürüst oturabiliyordum ne de ayakta durabiliyordum. Ağrı o kadar şiddetliydi ki bağırmamak için dişle
