Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
зөөлнөөр
Омогорхолтоой асар том уул өндөр сүмбэр чанараараа гайхуулсан боловч, зөөлөн үүл түүнд хязгааргүй тэнгэрийн агуу чанар ба тэвчээрийг ойлгуулсан тухай. Урда нэгэ цагта, аглаг Тайгын гүн дэх уудам нутагта Баатар нэртэй асар өндөр, хав хар улаан чулуун Уул амьдардаг байжээ. Баатар бол тэнгэрт тулсан өндөр оройтой, ямар ч хүчтэй аянга цахилгаан ба аюултай шуурганд хөдөлдөггүй бөх бат нэгэн байсан тул ѳѳрийн хүч ба өндөр агуу чанартай маш ихээр омогорхож, бусад зүйлсийг дандаа басан доромжилдог байв. Тэрээр ѳѳрийгѳѳ дэлхийн хамгийн дээд, төгс оройтой эзэн тул хэзээ ч сүйрэхгүй хэмээн бат итгэдэг байжээ. Нэгэ нартай ѳдѳр, Баатар уул тэнгэр рүү оройгоо сагсалзуулан зогсож байхад, түүний оройг аажмаар ороон урсдаг Аршаан нэртэй зөөлөн, цагаан Үүлийг харав. Уул чангаар инээж, ѳѳрийн асар том өндөр биеийг гайхуулан ийн хэлэв: "Хараач, чи ямар арчаагүй, хэлбэргүй уян зөөлөн юм бэ! Чиний бүх амьдрал салхины аясаар тал тал тийшээ сарнихад ѳнгѳрдѳг, би бол энэ дэлхийн хамгийн өндөр, бөх бат эзэн байна. Чам шиг хаашаа ч чиглээгүй, замхардаг зүйл энэ дэлхийд ямар ч хэрэггүй!"