Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
дны гадаргуу дээрх хүйтэн туяа аажмаар буурч,
Омогорхолтоой мөнгөн ѳѳрийн цагаан гялалзаагаар гайхуулсан боловч, нарны алтан туяа түүнд мөнхийн агуу чанар ба дулааныг ойлгуулсан тухай. Урда нэгэ цагта, аглаг Тайгын гүн дэх уулын энгэрт Баатар нэртэй маш хурц гялалзсан, цэвдэг Мөнгөн хад амьдардаг байжээ. Баатар мөнгөн бол сарны гүнд цагаан туяагаар гялалзан, ямар ч хүйтэн шуурганд өнгөө алддаггүй нэгэн байсан тул ѳѳрийн цэвэр цагаан өнгө ба хурц гялалзаандаа маш ихээр омогорхож, бусад зүйлсийг дандаа басан доромжилдог байв. Тэрээр ѳѳрийгѳѳ дэлхийн хамгийн гоё, төгс зүйл тул хэзээ ч сүйрэхгүй хэмээн бат итгэдэг байжээ. Нэгэ нартай өдөр, Баатар мөнгөн уулын орой дээр гялалзан байхад, агаарт алтан туяагаа зөөлнөөр цацруулан байх Аршаан нэртэй Нарны Алтан туяаг харав. Мөнгөн хад чангаар инээж, ѳѳрийн хүйтэн гялалзааг гайхуулан ийн хэлэв: "Хараач, чи ямар арчаагүй, уян зөөлөн шар туяа вэ! Чиний бүх амьдрал зүгээр л агаарт замхран уусахад ѳнгѳрдѳг, би бол энэ уулын хамгийн гоё, хатуу эзэн байна. Чам шиг зөөлөн, харагдахгүй туяа энэ дэлхийд ямар ч хэрэггүй!" Аршаан алтан туяа зогсолтгүй нарны гүнд цацран урссаар, мөнгөн хад руу тайван хараад: "Ай, агуу Баатар мөнгөн минь! Чи маш цэвэр, гялалзсан бөгөөд бөх бат нь үнэн. Гэвч энэ дэлхийн зүйл бүрт ѳѳрийн гэсэн утга учир, давуу тал байдаг юм. Хүйтэн гялалзаа ба хатуу зан гэдэг үнэн чанарыг хэмжих ганц шалгуур биш ээ," хэмээн хариулав. Мөнгөн хад түүний үгийг огт тоолгүй, ахин нэг чанга инээж, ѳѳрийн хүйтэн өнгөө гайхуулсаар үлдээв. Олон өдөр өнгөрөв. Мөнгөн хад уулын оройд чимээгүй гялалзсан хэвээр байсан бөгөөд Алтан туяа түүний дээрээс өдөр бүр тасралтгүй зөөлөн, дулаан туяагаа төөнөсөөр байв. Мөнгөн хад хүчтэй гэдгээ бодон омогорхсоор байсан боловч, нарны алтан дулаан аажмаар түүний хатуу, хүйтэн бие рүү нэвтэрч, уулын хөрсийг дулаацуулж эхлэжээ.
