Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
👉👉👉
NAGTRABAHO AKO BILANG DRIVER NG AMBULANSYA HANGGANG SA KUNIN NILA ANG LISENSYA KO Ako si Martin. 35 years old. Sampung taon akong nagmaneho ng lumang ambulansya sa isang maliit na siyudad sa Italy. Bilang isang OFW, hindi lang ako basta driver, mekaniko rin ako — minsan kinukumpuni ko ang mga sasakyan habang nasa byahe. Barya lang ang sweldo rito: nasa 1,300 euros kada buwan. Kalahati napupunta sa upa ng apartment, ang natira sa pagkain at bills. Isang kahig, isang tuka ang buhay ko, hanggang sa gumuho ang lahat noong Abril 2026. Pagkatapos ng nakakapagod na night shift, inihatid ko ang nanay ko sa airport para umuwi pabalik ng Pilipinas. Lutang ang isip ko sa puyat at hindi ko napansin ang speed limit sign pagpasok ng bayan. Huli, tanggal ang lisensya. Para sa isang ambulance driver sa Italy, ang pagkawala ng lisensya ay automatic na tanggal sa trabaho. Ang nakuha kong backpay ay sapat lang para sa isang buwan, kaya nagkandarapa akong maghanap ng trabahong lingguhan ang sweldo: pahinante sa construction, night shift sa pag-sort ng mga parcels, hanggang sa napadpad ako sa isang lokal na warehouse. Hindi talaga sapat ang pera, kaya nagsimula akong umutang. Una sa isang dating katrabaho, tapos sa iba naman. Umuutang ako para pambayad ng utang, tapos uutang ulit. Pagdating ng Hulyo, tinotal ko ang lahat ng utang ko sa phone at nanlamig ako: umabot sa 13,240 euros ang utang ko. Para sa akin, katapusan na ito. Nakahiga lang ako sa kama, nakatitig sa kisame, at hindi ko alam kung paano pa mabubuhay. Kinaumagahan, nag-scroll ako sa Facebook at nakita ko ang message ni Dante, isang kapwa Pinoy at dating kakilala. Sabi niya nag-resign na rin siya sa dati niyang trabaho, at nag-send siya ng link ng isang app na nakatulong daw sa kanya na makaahon sa hukay ng utang. Nireplyan ko siya: "Scam na naman ba 'to?". Ang sabi niya lang, subukan ko raw sa 25 euros: kung ayaw ko — i-delete ko. May natitira na lang akong 75 euros sa bank account ko, at makalipas ang dalawang oras kai
