profitoor.icu
FRANKFURT GARIN YAKININDAKİ KIOSKTA GECE ÇALIŞIYORDUM… SONRA BİR GÜN MERO’YLA KARŞILAŞTIM 😳🇹🇷 Hayatta çok saçma şey yaşadım ama bu olunca dedim ki, bunu anlatmam lazım. Benim adım Eren. 28 yaşındayım. Türkiye’de, Konya yakınlarında küçük bir şehirde doğdum. Almanya’da neredeyse 2 yıldır yaşıyorum. Bizimkiler gibi ben de keyiften gelmedim buraya. Evde para yoktu. Babam emekliydi, kardeşler hâlâ okuyordu. Bir noktada anladım ki ya gideceğim ya da hayat boyu aynı yerde sayacağım. Frankfurt’a tek valizle geldim, bir de burada yaşayan tanıdığın adresiyle. İlk aylar tam cehennemdi. Her yerde çalıştım: depo, inşaat, yük taşıma, bisikletle Lieferung, bazen 14 saat bile. Yeminle kendimi GTA Frankfurt NPC’si gibi hissediyordum 😅 Ama yine de Türkiye’den fazla kazanıyordum. Tabii para kalmıyordu. Çünkü başlangıç için benden önce gelen Türklerden borç almıştım. Bir sene boyunca durmadan çalıştım. İşten başka hiçbir şey görmedim resmen. Sonra bir gün Hauptbahnhof yakınındaki kiosk sahibini tanıdım. O da Türk çıktı. Böyle tipik bıyıklı abi, mahallede herkesi tanıyor 😄 Gece vardiyasından sonra sigara ya da enerji içeceği almaya gidiyordum bazen. Yavaş yavaş sohbet etmeye başladık. Bir gün dedi ki: — Bruder, düzgün para kazanmak ister misin? İkinci kiosk açıyorum. Gece vardiyası için adam lazım. Hiç düşünmedim bile. Bütün şehirde bisikletle yemek taşımaktan sonra kiosk işi bana cennet gibi geldi. Sıcak. Çatı var. Yağmurda sürmüyorsun. Hemen kabul ettim. İlk haftalar gerçekten seviyordum işi. Gecenin ayrı kafası var. Sürekli hareket. Biri sigara almaya geliyor, biri bira, biri sadece muhabbet etmeye. Ama sonra… Bahnhofsviertel beni bitirmeye başladı. Frankfurt Hbf gecesini bilen anlar. Kafası güzel evsizler. Arapların kavgaları. İstasyonun önünde bir şeyler satan tipler. Polis. Siren sesleri. Bağırışlar. Bazen gece 3’te öyle insanlar giriyor ki içeri, tek duan hızlı çıkmaları oluyor 😅 Bir de gece düzeni… Artık bugün günlerden ne bilmiyorsun. Akşam uyan
