Don't Break the Streak: Golden Eggs Await!
Sa pinakasulok ng kabundukan, may isang lugar na tinatawag ng mga taga-baryo na Lawa ng Buwan. Sabi nila, kapag full moon, kumikislap ang tubig nito na parang pilak. Hindi daw basta liwanag ’yon—hininga daw ng diwata ng gabi, si Mayluna, ang tagapagbantay ng mga panaginip ng tao. Sa baryong katabi ng lawa, may batang lalaki na ang pangalan ay Liyab. Simula bata pa lang siya, nakakakita na siya ng mga bagay na hindi nakikita ng iba—mga aninong dumadaan, bulong ng hangin, at minsan, mga hugis ng liwanag sa tubig. Kaya sinasabi ng matatanda, “Pinili ’yan ng buwan.” Isang gabi, biglang dumilim ang lawa. Nawalan ng kislap. Nagsimulang matakot ang mga tao dahil alam nila ang ibig sabihin nun—gumising ang Aswang na matagal nang naka-seal sa ilalim ng tubig. Sa panaginip, kinausap si Liyab ni Mayluna: “Anak, ikaw lang ang nakakaramdam ng lakas ng Aswang. Ikaw ang kailangan para ibalik ang selyo. Kunin mo ang Buwan Dagger sa gitna ng lawa.”
