SLIMKING CASINO — MIAŁEM JUŻ PIENIĄDZE NA PIERWSZY SEMESTR CÓRKI. I SAM WSZYSTKO PRZEGRAŁEM.
Nazywam się Marek Bielecki. Mam 50 lat. Mieszkam w Skarżysku-Kamiennej, w województwie świętokrzyskim, i od dwudziestu siedmiu lat pracuję jako mechanik samochodowy. Jeśli ktoś kiedyś jechał trasą S7 między Radomiem a Kielcami, zna takie miasta jak nasze. Stare bloki. Niewielkie warsztaty. Magazyny. Stacje benzynowe. I ludzie, którzy jeżdżą samochodem tak długo, jak długo jego naprawa nie zaczyna kosztować więcej niż sam samochód. Pracuję właśnie w takim warsztacie. Mamy trzy podnośniki, stary kompresor i szefa, który uważa, że każdą naprawę da się skończyć pół godziny szybciej, niż pozwalają na to prawa fizyki. Przez dwadzieścia siedem lat wymieniłem tyle sprzęgieł, tarcz hamulcowych i łożysk, że dawno przestałem liczyć. Po samym dźwięku potrafię rozpoznać padający alternator. Ale nie każdy problem można wstawić na podnośnik. Moja córka Maja ma osiemnaście lat. Od dziecka chciała zostać fizjoterapeutką. Jej mama była fizjoterapeutką. Dlatego kiedy inne dzieci co kilka miesięcy zmieniały pomysł na przyszłość, Maja zawsze odpowiadała tak samo. Fizjoterapia. Kiedy miała dziesięć lat — fizjoterapia. Kiedy miała piętnaście — fizjoterapia. Kiedy przyszedł czas wyboru studiów — nadal fizjoterapia. Chciała dostać się na Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach. Z naszego miasta do Kielc jest około czterdziestu kilometrów. Trasą S7 to żadna wyprawa na drugi koniec Polski. Ale kiedy człowiek ledwo dociąga do kolejnej wypłaty, czterdzieści kilometrów i uniwersytet potrafią wyglądać jak zupełnie inny świat. Nigdy nie brakowało nam jedzenia. Ale praktycznie każdy miesiąc wyglądał tak samo. Czynsz. Prąd. Gaz. Jedzenie. Paliwo. Ubezpieczenie. A potem liczenie, ile zostało do wypłaty. Jeżeli psuła się pralka, wiedziałem, że następne dwa miesiące będą ciężkie. Jeżeli moja Skoda potrzebowała czterech nowych opon, kupowałem dwie. Pozostałe musiały jeszcze trochę wytrzymać. Kilka domów dalej od lat mieszkał Dariusz Wójcik. Wszyscy mówili na niego Darek. Znałem go chyba trzynaście la
