Ardit Krasniqi — крутилось 1 дн, охват 655

Ardit Krasniqi с 2025-09-23 · картинка · 🇦🇱 албанский
Кадр рекламы Ardit Krasniqi

Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.

крутилось дней 1
охват — число Facebook, только ЕС 655
стран показа — словами Facebook 7
куда ведёт · кнопка «Download» fartdragonerplaybest.website https://fartdragonerplaybest.website/ оффер
показывается в странах 🇦🇹 AT 🇧🇪 BE 🇩🇪 DE 🇩🇰 DK 🇫🇷 FR 🇬🇧 GB 🇮🇹 IT

fartdragonerplaybest.website

Si u çlirova nga borxhet dhe fitova 27 000 euro! Quhem Ardit, kam 27 vjeç. Kam lindur në Shqipëri dhe disa vite më parë u shpërngula në Gjermani në kërkim të një jete më të mirë — doja të fitoja para dhe të shpëtoja disi nga varfëria. Që nga fëmijëria gjithçka ishte e vështirë. Babai iku kur unë isha tetë vjeç dhe nëna mbeti vetëm. Ditën punonte në fabrikë, natën pastronte apartamente. E kujtoj me një rrobë të vjetër shtëpie, me leckë në dorë, duke u kthyer vonë në mbrëmje dhe prapë gjente forcë të më gatuante darkë. Gjithmonë i kam qenë mirënjohës për këtë 🤍. Paratë gjithmonë mungonin. Që në moshën dhjetëvjeçare fillova të bëja punë të vogla: fillimisht laja fenerët e makinave në parkim, pastaj punova në lavazh, më pas në ndërtim. Ndonjëherë shkoja me nënën të pastronim apartamente — ajo më merrte me vete kur nuk ia dilte dot vetë. Fëmijëria ime nuk mund të quhej e lehtë: u rrita shpejt, mësova të numëroja çdo monedhë dhe të punoja me duar. Por pikërisht kjo u bë shkolla ime e jetës. Në moshën 24-vjeçare u shpërngula në Gjermani. Kisha borxhe dhe duhej t’i zgjidhja menjëherë. Sapo shkova, u punësova në depo, punoja nga 12 orë në ditë për të mbledhur para dhe për të filluar të shlyeja borxhet. Pak nga pak arrija të paguaja, por e dija: me këtë ritëm do të më duheshin vite. Doja të fitoja më shumë dhe ta zgjidhja më shpejt. Ndryshova punë dhe shkova në ndërtim. E kujtoj si tani: zgjohesha në orën 4 të mëngjesit për të kapur trenin drejt një qyteti fqinj. Një orë e gjysmë rrugë në një drejtim — dhe unë isha në kantier. A ishte larg? Po, por bujtina aty pranë ishte e lirë dhe pagesa në ndërtim ishte më e lartë. Duhej të bëja ekonomi, të kurseja sa mundja. Mendoj se të gjithë e dinë se çfarë është puna në ndërtim: pluhur, baltë dhe thesë 20 kg deri në katin e pestë 🙂. Sot e kujtoj me buzëqeshje, por atëherë nuk kishte asgjë për të qeshur. Në bujtinë ndaja dhomën me një shok. Ishte banesa që na siguronte kompania e ndërtimit ku punonim. Paguhej pak, mund të jetohej. Sho

вся сеть «koko lola» в библиотеке рекламы ↗
все объявления: рекламодатель Ardit Krasniqi →