Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
refreshdusk.shop
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ (5/5) 😍📚 😍📚 😍📚 Historia Pizzy Margherity to jedna z najbardziej fascynujących, bogatych i ukochanych legend kuchni włoskiej. To opowieść łącząca narodową dumę, neapolitańską kreatywność, królewski szacunek i wieki ewolucji gastronomicznej. Wszystko zaczyna się w słonecznym mieście Neapolu, niekwestionowanej stolicy pizzy. To proste, a zarazem genialne danie rodzi się tutaj, nabiera kształtu i przez stulecia ewoluuje, stając się globalną ikoną. Najstarsze korzenie tego, co dziś nazywamy pizzą, sięgają bardzo daleko. Już w starożytnej Grecji i Imperium Rzymskim pieczono płaskie chleby z mąki i wody na gorących kamieniach lub w prostych piecach. Te chleby, często nazywane focaccią lub podobnymi nazwami, były podstawowym pożywieniem zarówno dla żołnierzy, jak i zwykłego ludu. Gdy Grecy skolonizowali południowe Włochy, a później Rzymianie rozpowszechnili swoją kulturę, tradycja ta była kontynuowana. W Neapolu w średniowieczu i renesansie te płaskie chleby zaczęły wzbogacać się o lokalne składniki dostępne uboższym warstwom: oliwę z oliwek, czosnek, zioła, sól i ser. Kluczowy punkt zwrotny nastąpił po odkryciu Ameryki. W XVI wieku pomidor dotarł do Europy i został przyjęty z wielką nieufnością. Wielu uważało go za trujący. Jednak w biednych dzielnicach Neapolu szybko odkryto, że pomidor jest tani, pożywny i potrafi dodać wspaniałego smaku prostym chlebom. W XVIII wieku i na początku XIX wieku pizza z pomidorami stała się zwykłym ulicznym jedzeniem na ulicach Neapolu. Sprzedawali ją uliczni handlarze, jedzono na stojąco lub w trakcie spaceru, często składano na pół jak książkę i była tanim, sycącym posiłkiem dla robotników, rybaków i dzieci. Prawdziwy legendarny moment miał miejsce w czerwcu 1889 roku. Król Umberto I z dynastii Sabaudzkiej i jego żona, królowa Małgorzata, odwiedzali Neapol. Aby ich uhonorować i pokazać lokalną kuchnię, wezwano najsłynniejszego pizzaiolo miasta, Raffaele Esposito, właściciela pizzerii „Pietro e basta così” (dziś konty
