Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
Ang Musika ni Lolo
Si Jay-R ay isang binatang mahilig sa modernong musika. Ang kanyang playlist ay puno ng mga kanta ngayon—mabilis, malakas, at puno ng bass. Hindi niya gusto ang lumang musika. Para sa kanya, ito ay boring at walang buhay. "Lolo, bakit kayo nakikinig sa ganyan?" tanong niya sa kanyang lolo. "Ang bagal. Nakakaantok." "Jay-R, ang musika ay hindi tungkol sa bilis," sagot ng kanyang lolo. "Ito ay tungkol sa puso." Hindi naintindihan ni Jay-R ang sinabi ng kanyang lolo. Nagpatuloy siya sa pakikinig sa kanyang modernong musika. Isang araw, nagkasakit ang kanyang lolo. Hindi na nito magawang makinig sa musika. Si Jay-R ay naatasan na alagaan ito. Sa loob ng kanyang kuwarto, may isang lumang radyo na laging pinakikinggan ng kanyang lolo. Na-curious si Jay-R. Binuksan niya ito. Isang lumang kanta ang tumugtog—isang kanta mula sa panahon ng kanyang lolo. Sa simula, inisip ni Jay-R na i-off ito. Ngunit may kakaibang pumukaw sa kanyang atensyon. Ang himig ay simple. Ang boses ay malambing. At sa gitna ng kanta, may isang bahagi na nagpaluha sa kanya—hindi dahil sa malungkot ito, kundi dahil sa tindi ng damdamin nito. Napatingin si Jay-R sa kanyang lolo. "Lolo, alam ko na," sabi niya. "Ang musika ninyo ay may puso pala." Ngumiti ang kanyang lolo. "Oo, Jay-R. Ang musika ay hindi nagbabago. Ang puso na nagbibigay-buhay dito ay pareho—kahit anong panahon pa." Mula noon, nagsimulang makinig si Jay-R sa musika ng kanyang lolo. Hindi niya ito pinalitan ng kanyang modernong musika. Idinagdag lamang niya ito. Natutunan niya na ang musika ay hindi tungkol sa kung alin ang mas maganda—ito ay tungkol sa pag-unawa sa bawat henerasyon sa pamamagitan ng kanilang tunog. At sa huli, ang musika ay nagiging tulay sa pagitan ng nakaraan at kasalukuyan, na nag-uugnay sa mga puso ng magkakaibang henerasyon.
