Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
Link in de reacties 👇
Lotte Verhoeven, je hebt nog 72 uur tot de executieveiling. Ik herinner me precies het moment waarop mijn leven voor altijd veranderde. Ik heet Lotte Verhoeven. Ik ben 34 jaar. Ik woon in Amstelveen, vlakbij Amsterdam, samen met mijn man Thomas en onze 6-jarige dochter Sophie. We droomden altijd al van een eigen huis. Ik werkte als verpleegkundige in een ziekenhuis en Thomas was monteur in een lokale garage. We verdienden bescheiden, maar eerlijk. Zes jaar geleden namen we de grootste beslissing van ons leven: we kochten een klein huisje met tuin voor 97.000 €. De maandelijkse aflossing was ongeveer 490 €. Het was zwaar… maar we redde het. Alles ging goed. Totdat alles instortte. Begin 2025 sloot de garage van Thomas. Hij kreeg een ongeluk en kon geen fysiek werk meer doen. Mijn salaris als verpleegkundige en de bescheiden uitkeringen waren niet eens meer genoeg voor de rekeningen en de medicijnen. We begonnen schulden te maken. Eén maand. Drie maanden.
