Mark Reyes — в показе 0 дн, охват 1k

👉

DUMATING KAMI SA ITALYA PARA SA MAS MAGANDANG BUHAY. PERO ISANG ARAW, NALAMAN NAMIN NA MAY LEUKEMIA ANG AMING ANAK Ang pangalan ko ay Mark. Pilipino ako at maraming taon na akong nakatira sa Italy. Noong dumating ako rito, mayroon lamang akong isang maliit na bag, kaunting pera, at halos wala akong alam na salitang Italyano. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa buhay ko. Ang gusto ko lang ay magtrabaho at magpadala ng pera sa pamilya ko sa Pilipinas. Noong una, kahit anong trabaho ay tinatanggap ko. Pagkatapos, tinulungan ako ng isang kakilala na makahanap ng trabaho bilang kasambahay. Naglilinis ako ng mga bahay, naghuhugas ng mga bintana, tumutulong sa mga matatanda, namimili ng pagkain at kung minsan ay nagluluto. Mahirap ang trabaho, pero hindi ako nagrereklamo. Ang mahalaga, may kinikita ako. Pagkalipas ng ilang taon, nakilala ko si Anna. Pilipina rin siya at nagtatrabaho rin sa mga bahay ng mga Italyano. Mabilis kaming nagkasundo. Napagtanto naming halos pareho ang buhay namin: trabaho, maliit na inuupahang apartment, tawag sa mga kamag-anak sa Pilipinas at palaging iniisip kung paano pagkakasyahin ang pera. Makalipas ang ilang panahon, nagpakasal kami. At pagkatapos, ipinanganak ang aming anak na lalaki na si Daniel. Nang dumating siya sa buhay namin, nagbago ang lahat. Hindi kami mayaman. Maliit ang apartment namin, luma ang sasakyan at simple lang ang mga gamit sa bahay. Second-hand ang aming telebisyon, at nagpapalit lang kami ng cellphone kapag hindi na talaga gumagana ang luma. Pero masaya kami. Sa magagandang buwan, kumikita ako ng humigit-kumulang 1,800–2,000 euros. Si Anna naman ay kumikita ng mga 1,000–1,200 euros. Binabayaran namin ang renta, pagkain, mga bayarin, gasolina at sinusubukan naming magtabi kahit kaunting pera. Akala ko, basta patuloy kaming magtatrabaho, unti-unti rin naming mabubuo ang maayos na buhay. Pero isang araw, nagbago ang lahat. Nagsimulang madaling mapagod si Daniel. Pag-uwi niya, agad siyang nahihiga. Il