Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
Install here 👉
Δύο χρόνια εξυπηρετούσα νταλικέρηδες για λεφτά. Φτάνει. Γεια σε όλους. Με λένε Σοφία, είμαι 26. Μεγάλωσα σε μια μικρή πόλη στη Θεσσαλία. Στα 24 κατάλαβα ότι αν έμενα εκεί, θα δούλευα όλη μου τη ζωή για ψίχουλα και θα έβλεπα τη ζωή να περνάει δίπλα μου. Οπότε μάζεψα τα πράγματά μου και έφυγα για Αθήνα. Η μαμά μου έδωσε τα τελευταία της 1500 ευρώ. «Για να ξεκινήσεις», μου είπε. «Μόνο μην με απογοητεύσεις». Νοίκιασα ένα μικροσκοπικό δωμάτιο στα περίχωρα με 450 ευρώ τον μήνα και άρχισα να στέλνω βιογραφικά σαν τρελή. Οι απαντήσεις ήταν σχεδόν πάντα οι ίδιες: είτε απλήρωτη πρακτική είτε τον κατώτατο μισθό. Μετά το νοίκι και τα ψώνια στον Σκλαβενίτη σχεδόν δεν έμενε τίποτα. Μετά από δύο μήνες είχα λιγότερα από εκατό ευρώ στον λογαριασμό. Το νοίκι έπρεπε να πληρωθεί σε μια βδομάδα. Καθόμουν στο πάτωμα της κουζίνας και για πρώτη φορά φοβήθηκα πραγματικά. Μια γνωστή που ζούσε ήδη μερικά χρόνια στην Αθήνα μου το είπε ξερά: «Υπάρχει μια επιλογή. Γρήγορα λεφτά. Αλλά δύσκολα. Σε ένα μοτέλ στον δρόμο όπου σταματούν οι νταλικέρηδες.» Έμεινα σιωπηλή πολύ ώρα. Μετά απλά έγνεψα. Η πρώτη νύχτα ήταν εφιάλτης. Καθόμουν στο δωμάτιο, τα χέρια μου έτρεμαν, η καρδιά μου χτυπούσε τόσο δυνατά που νόμιζα ότι θα βγει από το στήθος. Αλλά τα λεφτά ήρθαν. Μετά κι άλλα. Μετά από λίγες βδομάδες ήξερα ήδη πόσο έπρεπε να «δουλέψω» για να καλύψω το νοίκι και να βάλω κάτι στην άκρη. Κατά μέσο όρο έβγαζα 1100–1400 ευρώ τον μήνα αν πήγαινα σχεδόν κάθε μέρα. Άντεξα σχεδόν δύο χρόνια. Σε αυτό το διάστημα έμαθα να μην τους κοιτάω στα μάτια. Έμαθα να μην ακούω τι λένε. Έμαθα να χαμογελάω ενώ μέσα μου όλα ήταν σφιγμένα. Αλλά ο σεβασμός για τον εαυτό μου εξαφανίστηκε πολύ γρήγορα. Έμεινε μόνο η κούραση και αυτή η συνεχής αίσθηση ότι είμαι βρώμικη, που δεν έφευγε ούτε με τα πιο μεγάλα ντους. Μετά από μισό χρόνο η μαμά τα έμαθε όλα. Δεν ξέρω ποιος της το είπε. Με πήρε τηλέφωνο και έκλαιγε. Μετά είπε σιγά αλλά πολύ καθαρά: «Μην γυρίσεις σπίτι. Δεν είσαι πια κόρη μου». Μετά από αυτό χειροτέρεψα. Άρχισα να έχω κρί
