1500€ + 250 FS
Είμαι 35 ετών και ζουσα στον Πειραιά εδώ και πάνω από δέκα χρόνια. Εγώ και η γυναίκα μου είμαστε μαζί πέντε χρόνια και παντρεμένοι τα τρία. Είναι ένα χρόνο μικρότερή μου και εργάζεται σε ένα κατάστημα καλλυντικών στο εμπορικό κέντρο River West. Εγώ είμαι οδηγός νταλίκας, κάνω εθνικές και διεθνείς μεταφορές. Η εταιρεία στην οποία δουλεύω βρίσκεται σε μια βιομηχανική ζώνη στα περίχωρα της πόλης. Ειλικρινά, η ζωή μας ήταν εντελώς φυσιολογική. Δεν ήμασταν πλούσιοι, αλλά δεν μας έλειπε και τίποτα. Μέναμε σε ένα διαμέρισμα με δύο υπνοδωμάτια και ένα μικρό μπαλκόνι, και πληρώναμε 890 ευρώ ενοίκιο. Κάναμε τα ψώνια μας στον Σκλαβενίτη, στον ΑΒ Βασιλόπουλο ή στο My market. Μερικές φορές περνούσαμε από το Lidl για να προλάβουμε τις προσφορές της εβδομάδας. Το καλοκαίρι συνηθίζαμε να περνάμε λίγες μέρες στη Χαλκιδική και, όταν μπορούσαμε, αποδράαμε για ένα Σαββατοκύριακο στην Αράχωβα. Ήμασταν καλά. Το μόνο πράγμα που μας πίεζε πραγματικά ήταν ότι δεν μπορούσαμε να κάνουμε παιδί. Επισκέψεις σε γιατρούς, εξετάσεις, αναλύσεις, φάρμακα... τα πάντα. Τίποτα δεν έπιανε. Μέχρι που ένας γιατρός σε μια ιδιωτική κλινική μας το είπε ξεκάθαρα, χωρίς περιστροφές: — "Φυσιολογικά θα είναι πολύ δύσκολο. Η καλύτερη επιλογή είναι να καταφύγετε σε εξωσωματική (IVF)." Ξεκινήσαμε τη διαδικασία στα τέλη του 2025. Η πρώτη θεραπεία κόστισε περίπου 4.800 ευρώ. Δεν πέτυχε. Η δεύτερη κόστισε κοντά στα 4.000 ευρώ. Συνολικά ξοδέψαμε σχεδόν 9.000 ευρώ. Ένα μέρος προήλθε από τις αποταμιεύσεις μας και τα υπόλοιπα από ένα καταναλωτικό δάνειο. Θυμάμαι τη γυναίκα μου να λέει: — "Για το μωρό μας, αξίζει τον κόπο." Και εγώ συμφωνούσα μαζί της. Στη δεύτερη θεραπεία, είχαμε επιτέλους τα νέα που περιμέναμε. Ήταν έγκυος. 100% ευτυχία! 🤰 Ο γιατρός μας προειδοποίησε αμέσως: — "Οι πρώτες εβδομάδες είναι εξαιρετικά κρίσιμες. Καθόλου άγχος." Η γυναίκα μου έπλεε σε πελάγη ευτυχίας. Και ήταν ακριβώς εκείνη τη στιγμή που όλα άρχισαν να πηγαίνουν στραβά. Στις αρχές του 2026, η εταιρεία άρχισε να χάνει συ
