Bartek Lis — крутилось 0 дн, охват 3

laiberpol.com

Dziś wybiłem numer na szyi jednej dziewczyny. Jak mi powiedziała, co to znaczy, zamknąłem studio. Jak ktoś mnie nie zna — jestem Bartek Lis. Tatuaże w Krakowie robię prawie siedem lat. Przez te lata słyszałem wszystko — imiona chłopaków, daty ślubu, „zrób mi coś małego, bo jutro mogę żałować”. Dziś nie o to chodziło. Weszła Ola. Zwykła dziewczyna. Zebrała włosy, położyła telefon na stole i powiedziała: „Zrób mi tego Jokera na szyję. Jak w apce. I numer pod spodem.” Na początku myślałem, że żartuje. Zapytałem, czemu chce coś takiego właśnie na szyi. To nie serduszko na dwadzieścia minut. Nie uśmiechała się. Potem opowiedziała. Cicho. Bez łez. Straciła robotę. To, co wpadało, już nie starczało. Konto poszło na minus i bank dzwonił codziennie. Najpierw grzecznie, potem zaczęli o windykacji. Chłopak spakował walizkę i wyszedł. Miał dość gadania o rachunkach i długach. W tym samym tygodniu przyszedł list z urzędu skarbowego, a chwilę później wypowiedzenie najmu. „Już zaczęłam pakować”, powiedziała. I powiedziała to tak spokojnie, że mnie przeszło. Nie miała dokąd iść. Tej nocy otworzyła apkę. Bez kombinowania. Bez cudów. Nie mogła zasnąć i siedziała w kuchni. Rano na koncie było 24 691 zł. Starczyło, żeby pozamykać długi. Numer, który chciała wytatuować, był dokładnie ten: 24691 „Dokładnie tyle weszło tamtej nocy. Chcę to na skórze, żebym pamiętała, skąd wyszłam.” Popatrzyłem na rysunek kilka sekund. Potem włączyłem maszynkę. Jak robiłem, gadaliśmy cicho. Na końcu było tak, jakbyśmy znali się od lat. Jak skończyłem, wrzuciła mi link na WhatsApp i napisała: „Jak kiedyś będziesz kompletnie w gównie — nie myśl nad tym trzy dni.” I wyszła. Wyszedłem ze studia zapalić. Zwykły wieczór na Kazimierzu. W środku dalej było słychać maszynki. Otworzyłem apkę prawie z ciekawości. Chciałem wrzucić 10 zł. Potem zobaczyłem bonus od depozytu — wpłacasz 20 zł, grasz za 40 zł. Wpłaciłem 20 zł. Pierwszy spin — nic. Drugi — nic. Pomyślałem: „No jasne…