Бурят тууль.
Эртэ урда цагта, Сагаадай дайдын гүн тайга соо Олзобхи нэрэтэй залуу ангуушан ажаһуудаг бэлэй. Тэрэ эрэлхэг зоригтой, мэргэн харбааша, байгалай хуулиие нангинаар сахидаг нэгэн байба. Олзобхи хэзээшье агта араатныг хэтэрхэй олоор агнадаггүй, ганцхан гэртээ, нютагтаа хүрэлсэхэ агнаха дуртай һан. Тэрэнэй гэр саһаар хучагдаһан уулын бэлдэ, ариун уһатай голой хажууда байдаг бэлэй. Нэгэтэ үбэлэй хүйтэн үдэр, Олзобхи ангуушалахаар гүн ой руу мориор ябаба. Саһан гүнзэгий, һалхин ширүүн байба. Мододой хоорондуура ябахадаа, тэрэ нэгэн хари сонин зүйл хараба. Сэбэр сагаан үнгэтэй, нүдэндөө эрдэнийн гэрэлтэй нэгэ үзэсхэлэнтэй гөрөөһэн саһан дээрэ хэбтэжэ байба. Тэрэ гөрөөһэн хүлөө гэмтээжэ, бодожо чадахын аргагүй болонхой байба. Олзобхи нумаа татаа бөгөөд, тэрэ сагта гөрөөһэнэй нүдэ рүү хараад, тэрэнийе агнажа чадабагүй. Тэрэ нумаа буулгажа, гөрөөһэндэ туһалахаар ойртобо. Олзобхи гөрөөһэнэй хүлые зөөлэн бүрхөөжэ, өөрөө бэлтгэһэн эмэй ургамалаар эмнээбэ. Дараа нь өөрийнхөө дулаан дэбтэр соо хучажа, гэртээ абаашаба. Гэртээ тэрэ гөрөөһэеэ хэдэн үдэр, хэдэн шэни асараажэ, хоол болон ариун уһаар тэжээбэ. Гөрөөһэн түргэн эдэгэжэ, хүл дээрээ бодобо. Нэгэ үдэшэ, наран уулын цаагуур орохо сагта, тэрэ сагаан гөрөөһэн агаарт гэрэлтэн, үзэсхэлэнтэй тэнгэрийн дангина болон хубирба. Дангина Олзобхидо хандан хэлэбэ: "Зоригтой бөгөөд нинжин сэтгэлтэй ангуушан минь! Чи намайе агнахайн оронд ами бэлэглээш. Би энэ тайгын эзэн дангина байнам. Чиний энэ сайн сэтгэлийг хариулхаар би чамда эрдэнийн эрхи өгөөе". Дангина Олзобхидо шидийн мүнгэн эрхи бэлэглээбэ. Энэ эрхи нь нютаг зондо аюул тулгархада, эв нэгдэл болон сайн сагыг дагуулан ирдэг бэлэй. Тэрэ сагһаа хойшо Олзобхийн нютагта хэзээшье зуд, аюул болоогүй, харин зон олон амар амгалан, баян цатгалан ажаһуудаг болобо. Олзобхи ангуушан харин дайдынгаа эзэн болон, зоноо ариун сэтгэлээр хамгаалжа үлдөөбэ.
