Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
Link naar de app 👉
Mijn naam is Lukas. Ik ben 34 jaar oud. Ik kom uit Brussel, uit Molenbeek-Sint-Jean – 1080. Niet het toeristische Brussel met de Grote Markt en het Atomium, maar de echte slaapwijken: grijze flats, tram 82 die altijd te laat komt, de geur van kebabs en wafels 's avonds, het gerinkel van fietsen en muziek die tot drie uur 's nachts uit auto's knallend. Vroeger werkte ik als glasvezeltechnicus bij Proximus. Ik trok FTTH overal – van Molenbeek tot Vilvoorde. Netto verdiende ik tussen €1.500 en €1.600 per maand. Ik woonde in een kamer op de Rue de Brabant, in een gedeeld huis met drie andere gasten – een Marokkaan, een Turk en een Congolees. De huur was €600. MOBIB-kaart voor de zones Brussel – €60. Het einde van de maand was altijd moeilijk: of mijn oude Opel Corsa lag eruit op de Brusselse ring R0, of de rekening van Engie liep de spuigaten uit, of ik moest geld sturen naar mijn moeder in Charleroi. Het einde September 2025. Proximus begon met het schrappen van onderaannemers. Ik werd ontslagen. Ontslagvergoeding – twee maanden salaris, daarna niets. Op mijn laatste werkdag leverde ik de bus in, het felblauwe jasje en mijn toegangspas. Ik stapte in mijn oude Opel Corsa op de parking van het Koning Boudewijnstadion en bleef daar gewoon zitten, staren naar de lichtmasten. Ik belde mijn moeder: – Ma, ik heb mijn baan verloren. – Hou je sterk, schat… Het komt wel goed. Dieptepunt Oktober 2025. Ik vroeg een werkloosheidsuitkering aan via de RVA (Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening). Terwijl de RVA tijd nodig had, moest ik wel de huur betalen. Ik vond werk als bewaker in een groot zakelijk centrum aan het Zuidstation (Gare du Midi). Nachtdiensten, drie of vier per week. Netto – ongeveer €1.000 per maand. Elke avond nam ik tram 82 naar het Zuidstation, trok dat stomme uniform aan, zette de radio aan en stond bij de draaipoortjes. Ik keek naar mannen in pakken die voorbijkwamen en vijf of zes keer zoveel verdienden als ik. 's Nachts moest ik lokale tieners wegsturen
