Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
4,9 ⭐️ ⭐️ ⭐️ ⭐️ ⭐️
Ms Christodoulou, έχετε 72 ώρες πριν από την έναρξη της διαδικασίας εκτέλεσης. Θυμάμαι ακριβώς εκείνη τη στιγμή που η ζωή μου άλλαξε για πάντα. Με λένε Σοφία Christodoulou. Είμαι 34 ετών. Ζω στον Στρόβολο, κοντά στη Λευκωσία, μαζί με τον σύζυγό μου Andreas Christodoulou και την 6χρονη κόρη μας Eleni. Πάντα ονειρευόμασταν μια δική μας γωνιά. Εγώ δούλευα ως νοσοκόμα σε δημοτικό νοσοκομείο, και ο Andreas ήταν μηχανικός σε ένα τοπικό συνεργείο αυτοκινήτων. Βγάζαμε λίγα, αλλά τίμια. Πριν από 6 χρόνια πήραμε τη μεγαλύτερη απόφαση της ζωής μας — αγοράσαμε ένα μικρό σπίτι με κήπο στη Λακατάμια για €97,440.42. Πήραμε στεγαστικό δάνειο, και η μηνιαία δόση μας ήταν περίπου €487.20. Ήταν δύσκολο, αλλά τα καταφέρναμε. Όλα πήγαιναν καλά — μέχρι που όλα κατέρρευσαν. Στις αρχές του 2025, το συνεργείο του Andreas έκλεισε, και ο ίδιος είχε ένα ατύχημα και έχασε τη δυνατότητα να εργάζεται σωματικά. Ο μισθός μου ως νοσοκόμα και τα μικρά επιδόματα δεν έφταναν ούτε για τους βασικούς λογαριασμούς και τα φάρμακα. Αρχίσαμε να μπαίνουμε σε χρέη. Ένας μήνας. Τρεις μήνες. Οκτώ μήνες. Η Bank of Cyprus με καλούσε κάθε μέρα. Μετά ήρθαν συστημένες επιστολές από το δικαστήριο. Και στο τέλος — η τελική προθεσμία από τον δικαστικό επιμελητή. Οφειλή: €15,880.51. Αν δεν πληρώσουμε εγκαίρως, θα ξεκινήσει διαδικασία εκτέλεσης. Θα χάσουμε το σπίτι. Και τώρα απέμεναν μόνο 72 ώρες. Στεκόμουν σαν παγωμένη στην κουζίνα, με το τηλέφωνο να τρέμει στο χέρι μου. Μπήκε ο Andreas. Είδε το πρόσωπό μου. — “Sofia? Τι συνέβη;” Του έδειξα το γράμμα. Δεν είπε τίποτα. Κάθισε δίπλα μου, μου πήρε το χέρι. Και μείναμε έτσι, στη σιωπή, κοιτάζοντας τον τοίχο. Η Eleni ήταν στο δωμάτιό της. Ακούγαμε τη χαμηλή φωνούλα της, καθώς έπαιζε με τις κούκλες της. Σκεφτόμουν συνέχεια: σε τρεις μέρες δεν θα έχει πια το δικό της δωμάτιο. Αυτή η σκέψη με διέλυσε. Εκείνη τη νύχτα δεν κοιμήθηκα. Ήμουν ξαπλωμένη, κοιτώντας το ταβάνι μετά από μια βαριά βάρδια στο νοσοκομείο, και οι σκέψεις γυρνούσαν συνέχεια στο κεφάλι μου.
