ਅੱਜ ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ’ਤੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਟੈਟੂ ਬਣਾਇਆ। ਤਿੰਨ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਟੈਟੂ ਮਸ਼ੀਨ ਸਮੇਟ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਹੜੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਦੱਸ ਦਿਆਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਟੈਟੂ ਆਰਟਿਸਟ ਹਾਂ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਛੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਅਮਨਵੀਰ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਕੁਰਸੀ ’ਤੇ ਇੰਨੇ ਲੋਕ ਬੈਠ ਚੁੱਕੇ ਨੇ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰੇਕਅੱਪ, ਕਰਜ਼ਿਆਂ, ਧੋਖਿਆਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਬਦਲਣ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਐਕਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲਏ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਭਰੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰ ਅੱਜ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਤਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੀ ਵੱਖਰੇ ਲੈਵਲ ਦਾ ਸੀ। ਸਵੇਰੇ ਇੱਕ ਬਿਲਕੁਲ ਆਮ ਜਿਹੀ ਕੁੜੀ ਆਈ, ਕੋਈ 28-29 ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਨਾ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਲੁੱਕ, ਨਾ ਮੂੰਹ ’ਤੇ ਵੀਹ ਟੈਟੂ। ਜੀਨਜ਼, ਹੂਡੀ, ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਵਾਲ ਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫ਼ੋਨ। ਉਹ ਕੁਰਸੀ ’ਤੇ ਬੈਠੀ, ਫ਼ੋਨ ’ਤੇ ਇੱਕ ਫੋਟੋ ਖੋਲ੍ਹੀ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ: — ਬ੍ਰੋ, ਇਹ ਆਹ ਦੋਵੇਂ ਟੈਟੂ ਬਣਾਉਣੇ ਨੇ। ਇਹ ਪਿੱਛੇ ਬੱਟ ’ਤੇ ਤੇ ਇਹ ਛਾਤੀ ’ਤੇ। ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਇਹ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰ ਰਹੀ ਐ। ਮੈਂ ਫੋਟੋ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਜੋਕਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿੰਬਲ ਸੀ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਨੰਬਰ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਸਨ: 37 890 ਤੇ ਛਾਤੀ ’ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ “BIG WIN” ਮੈਂ ਹੱਸ ਪਿਆ। — ਓਏ ਰੁਕ ਜਾ… ਤੂੰ ਸੱਚੀਂ ਇਹ ਬਣਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਐਂ? ਇਹ ਤਾਂ ਬੱਸ ਇੱਕ ਗੇਮ ਐ! ਉਹ ਹੱਸੀ ਵੀ ਨਹੀਂ। — ਗੇਮ ਨਹੀਂ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਗੱਲ ਐ। ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਹਾਸਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਜਗ੍ਹਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਸਟੈਂਸਿਲ ਲਾਇਆ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੰਮ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗੀ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਸ਼ੁਰੂ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ। ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਨੌਕਰੀ ਚਲੀ ਗਈ, Employment Insurance ਦੇ ਪੈਸੇ ਵੀ ਮੁੱਕ ਗਏ, ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ ਨਾਲ ਬ੍ਰੇਕਅੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਉਹ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿ ਗਈ, ਸਿਰ ’ਤੇ ਕਿਰਾਏ ਦਾ ਬੋਝ ਲੈ ਕੇ। ਉੱਪਰੋਂ ਉਸਦੇ ਖਾਤੇ ’ਚ ਕਰਜ਼ਾ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚੁਕਾ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਕਰਜ਼ਾ ਵਸੂਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਲਗਾਤਾਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸੇ ਹਫ਼ਤੇ CRA ਵੱਲੋਂ ਚਿੱਠੀ ਆ ਗਈ ਤੇ ਲੈਂਡਲਾਰਡ ਨੇ ਵੀ ਮੈਸੇਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜੇ ਇਸ ਵਾਰ ਫਿਰ ਕਿਰਾਇਆ ਲੇਟ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਖਾਲੀ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਐਪ ਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੋਕਰ ਵਾਲੀ ਗੇਮ ਬਾਰੇ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਸਹੇਲੀ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਸੀ। ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਟਾਈਮ ਪਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਲੈਂਦੀ ਸੀ, ਬਿਨਾਂ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਸੀਰੀਅ
