{{product.name}}
PAANO KO NAGAWANG MAGBUKAS NG SARILI KONG FLOWER SHOP? Ang pangalan ko ay Jessa Mae Villanueva, 29 taong gulang. Ipinanganak at lumaki ako sa Pilipinas 🇵🇭. Apat na taon na akong nakatira sa France — malapit sa Lyon. Ang pamilya ko ay ang mga magulang ko. Noong nagdesisyon akong mag-abroad, naniwala ako na magbubukas ang France ng pinto para sa mas maayos at mas stable na buhay para sa akin. Sa atin sa Pilipinas, normal lang ang mangibang-bansa para magkaroon ng mas magandang kinabukasan. Dumating ako rito nang mag-isa — walang kamag-anak, walang masasandalan. Noon ang pangarap ko lang ay makabili balang araw ng maliit na bahay sa suburb at makapagbukas ng sarili kong flower shop. Pero mas mahirap pala ang realidad kaysa sa inaasahan ko. Ilang taon akong umupa ng maliit na apartment. Nagtrabaho ako ng 12–13 oras araw-araw, dahil umaasa pa rin akong balang araw makakabili ako ng bahay kahit hulugan. Bukod sa pangunahing trabaho ko sa warehouse, tumatanggap pa ako ng ibang sideline tulad ng: — paglilinis ng mga bahay — pagtulong sa gawaing bahay — pag-aalaga ng matatanda Doktor ang tinapos ko, pero dito hindi pa ako makapag-practice hangga’t hindi kinikilala ang diploma ko. Kahit anong sipag ko, kulang pa rin ang kita. Damit. Pagkain. Gamot. Upa. Pamasahe. At araw-araw na gastusin. Nagpapadala pa ako ng pera sa mga magulang ko. Tinitipid ko ang lahat — pati sarili ko, pati pahinga, pati maayos na pagkain — para lang makaraos. Hanggang sa may nangyari na tuluyan akong pinanghina. Nagkasakit ako nang malubha. Mataas ang lagnat, paulit-ulit na check-up, gamot at gamutan. May mga bayarin na kailangang bayaran agad. Napilitan akong umutang sa isang babae mula sa komunidad naming mga Pilipino. Nangako akong babayaran ko siya sa loob ng isang buwan. Pero lumipas ang isang buwan… at wala pa rin akong maibayad. Noong una, mahinahon lang siyang nagpapaalala. Pagkatapos, mas madalas na siyang tumatawag.
