Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
🍭Sweetopia 🍭
😢 Ήμουν μηχανικός στη Ρουμανία… και στην Ευρώπη έγινα ένας απλός εργάτης Είμαι Ρουμάνος. Γεννήθηκα στο Κλουζ-Ναπόκα. Το επάγγελμά μου είναι πολιτικός μηχανικός. Για μερικά χρόνια δούλευα σε κατασκευαστικά έργα στη Ρουμανία. Επέβλεπα τις εργασίες στο εργοτάξιο, δούλευα με τα σχέδια και παρακολουθούσα τα χρονοδιαγράμματα. Ο μισθός ήταν αξιοπρεπής για τα τοπικά δεδομένα. Είχα μια σταθερή δουλειά. Έκανα σχέδια για το μέλλον. Αλλά με τον καιρό τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Όταν η πραγματικότητα με πρόλαβε Η αγορά των κατασκευών άρχισε να πέφτει. Ορισμένα έργα πάγωσαν. Οι εταιρείες άρχισαν να μειώνουν τα κόστη παντού. Μια μέρα μας είπαν απλώς ότι κάποιοι εργαζόμενοι θα απολυθούν. Ήμουν ανάμεσά τους. Στην αρχή προσπάθησα να μείνω. Έψαξα για νέα δουλειά στη Ρουμανία. Έστειλα βιογραφικά. Πήρα τηλέφωνο παλιούς συναδέλφους. Πήγα σε συνεντεύξεις. Αλλά οι μισθοί ήταν πολύ χαμηλοί. 600–700 € τον μήνα για έναν μηχανικό. Κατάλαβα ότι ήταν σχεδόν αδύνατο να ζήσεις αξιοπρεπώς με αυτά τα χρήματα. Έτσι έκανα αυτό που έχουν κάνει χιλιάδες Ρουμάνοι πριν από εμένα. Έφυγα για να δουλέψω στην Ευρώπη. Ελλάδα Μετακόμισα στην Ελλάδα, στην Αθήνα. Πίστευα ότι με το πτυχίο και την εμπειρία μου θα μπορούσα να δουλέψω ως μηχανικός. Αλλά δεν ήταν καθόλου εύκολο. Για να δουλέψεις στον τομέα έπρεπε: — να αναγνωρίσεις το πτυχίο σου — να περάσεις εξετάσεις γλώσσας — να πάρεις τοπικές άδειες Όλα αυτά μπορεί να πάρουν χρόνια. Κι εγώ χρειαζόμουν χρήματα άμεσα. Η νέα μου ζωή ξεκίνησε με κράνος ασφαλείας. Δούλεψα σε εργοτάξιο στην Αθήνα. Στην αρχή ως απλός εργάτης. Μετά βοήθησα τις ομάδες στη συναρμολόγηση των κατασκευών. Κάποιες φορές δούλευα και στην αποθήκη, με υλικά κατασκευής. 12ωρες βάρδιες. Σκόνη. Κρύο. Βαριά σακιά. Μερικές φορές με έπιανε η σκέψη: «Σχεδίαζα κτίρια… και τώρα απλώς κουβαλάω υλικά.» Στην αρχή φαινόταν εντάξει. Ο μισθός ήταν περίπου 1.700 €. Για την Ελλάδα
