Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
{{product.name}}
💔 ਅਸੀਂ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ… ਸੁਪਨੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਬਚਣ ਲਈ 💔 ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਿਆ ਸ਼ਰਮਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਉਮਰ 36 ਸਾਲ ਹੈ। ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਹਾਂ। 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਘਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਬਹਾਦਰ ਸੀ। ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣਾ ਹੋਰ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ, ਅਰਜੁਨ, ਮੈਥੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਮੁਸ਼ਕਲ ਪਰਿਵਾਰ, ਛੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਕੰਮ, ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੱਢ ਲਵਾਂਗੇ। ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਕੀਤਾ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਰਾਂਸ। ਲਿਓਂ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਸਟੂਡੀਓ। ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਮੈਟ੍ਰੈੱਸ। ਇੱਕ ਮੇਜ਼ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਦੋ ਬੈਕਪੈਕ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਪੈਸੇ। ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਗੋਦਾਮ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਲੰਬੀਆਂ ਸ਼ਿਫਟਾਂ। ਭਾਰੀ ਡੱਬੇ। ਉਹ ਘਰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਇੰਡਸਟਰੀਅਲ ਲਾਂਡਰੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਭਾਫ਼ ਜੋ ਸਾਹ ਲੈਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਰਸਾਇਣ ਜੋ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਜੋ ਹੱਥ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਕੱਪੜੇ ਧੋਣ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਵੱਡੀ ਖਾਲੀਪਨ ਨਾਲ। ਪੈਸੇ ਸਿਰਫ਼ ਬੁਨਿਆਦੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਕਿਰਾਇਆ। ਸਸਤਾ ਖਾਣਾ। ਆਵਾਜਾਈ। ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਤੱਕ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖਟਖਟਾਹਟ ਹੋਈ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਪੜੋਸਣ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਡੱਬਾ ਲੈ ਕੇ ਆਈ ਸੀ। — ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਇਸਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਮ ਆ ਜਾਵੇ। ਅੰਦਰ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਜੁੱਤੇ ਸਨ। ਨਵੇਂ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਸਾਫ਼ ਸਨ। ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਈ। ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਹਾਰਾ ਵੀ ਮਿਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਕਾਫੀ ਪੀਤੀ। ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਕਾਗਜ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਐਪ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: — ਕਈ ਵਾਰ ਮੌਕਾ ਓਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਮੈਂ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਪਰ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਕੁਝ ਹਫ਼ਤੇ ਬੀਤ ਗਏ। ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਟੁੱਟ ਗਿਆ। ਅਰਜੁਨ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਬਿਨਾਂ ਚੀਕਾਂ ਦੇ। ਬਿਨਾਂ ਵਜ੍ਹਾ ਦੱਸੇ। ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਹਾ: — ਮੈਂ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਅਤੇ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਅਕੇਲੀ ਰਹਿ ਗਈ। 36 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ। ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ। ਉਥੋਂ ਅਸਲੀ ਜੀਵਨ-ਸੰਘਰਸ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਲਾਂਡਰੀ। ਨਾਈਟ ਸ਼ਿਫਟ। ਘਰ। ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਨੀਂਦ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ। ਮੈਂ ਖਾਲੀ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਮੈਟ੍ਰੈੱਸ 'ਤੇ ਬੈਠਦੀ ਸੀ। ਦੀਵਾਰ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਫਿਰ ਖੜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਦਿਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਜੀ
