📢 แบ่งปันและรับรางวัลพิเศษ!⭐⭐⭐⭐⭐ ผู้เล่นหลายล้านคนแนะนำ!
😍📚 "ที่รัก ตอนที่อบิเกล ควินน์ได้รับข้อความจากเพื่อนสนิท เธอเพิ่งฉีดยาคุมกำเนิด และกำลังพักอยู่บนม้านั่งในคลินิกผู้ป่วยนอก พยายามกลั้นอาการปวดท้อง ผมของเธอเป็นสีดำ ผิวของเธอขาวราวกับหิมะ แต่ตอนนี้ไม่มีเลือดเหลือบนใบหน้าแล้ว ถึงอย่างนั้น เลือดก็ไม่ได้ปกคลุมใบหน้าอันงดงามของเธอ ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างหันมามองเธอ จากนั้น เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วแตะรูปถ่ายในโทรศัพท์ด้วยนิ้วที่สั่นเทา เป็นรูปฌอน เกรแฮม ออกจากโรงแรมพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่งในชุดเดรสสีชมพู ใบหน้าที่เย็นชาและไร้อารมณ์ของชายคนนั้นกลับอ่อนลงเมื่อเขาเงยหน้ามองผู้หญิงในรูป อบิเกลรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร รักแรกของฌอน จอห์น พาล์มเมอร์ หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เธอรู้สึกตัว เจอเบอร์ของฌอน และโทรหาเขา เธอรออยู่นานจนกระทั่งเสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังขึ้น เสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังหายไป และในที่สุดเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของชายคนนั้นก็ดังขึ้น ปลายสายอีกฝั่ง "มีอะไรเหรอ?" "คืนนี้จะกลับบ้านไหม?" จริงๆ แล้วเธออยากจะถามว่าเขาอยากกลับมาจริงๆ หรือเปล่า น่าเสียดายที่เห็นได้ชัดว่าสายโทรศัพท์ของเธอทำให้ชอว์นหงุดหงิด หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เธอก็พูดอย่างร้อนใจว่า "มีเรื่องด่วนอะไรที่ต้องคุยกันไหม?" น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาทันที เสียงเรียบเฉยของเขาทิ่มแทงหัวใจเธอราวกับมีด แต่เธอก็ซ่อนความเศร้าไว้ได้อย่างแนบเนียน "ลืมไปแล้วเหรอว่าวันนี้วันอะไร?" พวกเขาแต่งงานกันมาสามปีแล้ว แต่ไม่ค่อยได้เจอกัน วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงาน วันที่เขาควรจะกลับบ้าน เขาสัญญากับเธอไว้ว่าจะอยู่กับเธอทั้งวัน โชคร้ายที่เขาขัดจังหวะเธอและพูดอย่างหัวเสียว่า "เดี๋ยวฉันกลับมา" ไม่ต้องห่วง" หลังจากนั้นเธอก็ไม่เสียเวลาเลย หัวใจของอบิเกลจมดิ่งลงกับเสียงโทรศัพท์ที่น่าเบื่อหน่าย จากนั้นเธอก็หันศีรษะและหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้งเพื่อตั้งสติ ในที่สุดเธอก็โทรหาลูน่า สมิธ เพื่อนสนิทของเธอให้มารับ สิบนาทีต่อมา เสียงฝีเท้าดังก้องมาจากอีกฟากหนึ่งของโถงทางเดิน ผู้หญิงคนนั้นดูสงบนิ่งและมีเสน่ห์ ผมสั้นเรียบร้อยของเธอย้อมสีน้ำเงินและมีสีเงินแซม เธอเดินอย่างรวดเร็วไปตามโถงทางเดิน สำหรับลูน่าแล้ว สายตาที่ตกใจที่เธอได้รับไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจอีกต่อไป เธอเลิกคิ้วหนาขึ้นและเดินตรงไปหาอบิเกล เมื่อเห็นว่าใบหน้าของอบิเกลซีดมาก เธอรู้สึกสงสาร แต่ก็อดไม่ได้ที่จะดุเธอเบาๆ ว่า "เขากำลังใช้ชีวิตในฝัน
