Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
€ 31 op mijn rekening. € 11.650 schuld. En de volgende ochtend zag ik ineens € 19.860 staan — ik heb mijn ABN AMRO-app denk ik twintig keer opnieuw geopend. Mijn naam is Petra Kovačević. Ik ben 34 jaar en woon met mijn dochter Mila van acht in Utrecht, in Overvecht. Ik werk vijf dagen per week in een drogisterij in het centrum. Geen bijzondere baan. Dozen uitpakken, schappen vullen, klanten helpen en de hele dag vriendelijk blijven, zelfs wanneer je thuis eigenlijk alleen maar problemen hebt. Netto krijg ik ongeveer € 1.780 per maand. Op papier klinkt dat misschien nog redelijk. In werkelijkheid is het bijna weg voordat ik goed en wel doorheb dat mijn salaris is binnengekomen. € 960 huur. Zorgverzekering. Gas en elektriciteit. Telefoon en internet. Vervoer. Schoolkosten. Boodschappen. BSO wanneer mijn dienst te laat eindigt. Aan de buitenkant zag niemand iets. Mila ging gewoon netjes naar school. Ze had schone kleding. In huis stond eten. Ik ging gewoon werken. Niemand zag dat ik 's avonds aan de keukentafel zat met mijn rekenmachine en mijn bankapp om steeds opnieuw hetzelfde sommetje te maken. Na mijn scheiding moest alles snel geregeld worden. Nieuwe woning. Borg. Eerste huur. Een bed voor Mila. Een koelkast. Een wasmachine. Ik had toen nauwelijks spaargeld en sloot daarom een persoonlijke lening af. Eerst dacht ik: een paar jaar zuinig leven en dan ben ik ervan af. Maar iedere maand kon ik alleen het minimale bedrag betalen. En terwijl ik betaalde, leek die schuld nauwelijks kleiner te worden. Begin januari kreeg ik opnieuw een brief. Openstaand bedrag: € 11.650. Daaronder stonden woorden over betalingsachterstanden, extra kosten en verdere incassomaatregelen. Ik weet nog dat ik die brief gewoon op tafel heb gelegd. Ik kon hem niet eens voor de tweede keer lezen. Daarna keek ik op mijn rekening. € 31,18. Nog zes dagen tot mijn salaris. De dag erna ging ik na mijn werk naar de Jumbo. Ik had vooraf precies uitgerekend wat ik kon meenemen.
