Кадр выше наш. Полное медиа с Facebook запрошено — подставим его сюда, как только приедет.
Δείτε τα σχόλια👇
🔴 Ντρεπόμουν τόσο πολύ να πάω στη ΔΥΠΑ… 🔴 Με λένε Maria Georgiou. Είμαι 32 ετών και ζω στην Αθήνα, σε ένα μικρό διαμέρισμα στα Πατήσια. Είμαι μόνη μητέρα. Η κόρη μου, η Lea, είναι 6 ετών. Ο πατέρας της δίνει διατροφή μερικές φορές… όταν το θυμηθεί. Μερικές φορές 80 €. Μερικές φορές τίποτα. Δουλεύω ως ταμίας σε supermarket. Μέρες ολόκληρες όρθια, 9–10 ώρες. Χαμογελάω σε πελάτες που ψωνίζουν 150–200 €, ενώ εγώ μετράω κάθε ευρώ δύο φορές. Τα χρήματα δεν φτάνουν ποτέ. Σχολείο. Ρούχα. Μετακινήσεις. Λογαριασμοί. Φαγητό. Το ενοίκιο είναι 890 €. Και στο τέλος του μήνα… σχεδόν τίποτα. Τα παπούτσια της Lea είχαν χαλάσει. — Μαμά… τα παιδιά στο σχολείο με κοροϊδεύουν. Είχα μόνο 28 €. Δύο μέρες μετά: «Το ενοίκιο μέχρι την Παρασκευή.» Δεν κοιμήθηκα. Έψαξα στο Google: «Επείγουσα οικονομική βοήθεια Αθήνα» Δεν είχα ζητήσει ποτέ βοήθεια. Έφτασα έξω από τη ΔΥΠΑ… και δεν μπήκα. Ένιωθα ότι όλοι με κοιτούν. Σαν αποτυχία. Σαν κακή μητέρα. Γύρισα σπίτι. Το βράδυ η Lea ζωγράφισε: «Η μαμά